Blog

“Stop met het voeden van de monsters”

Wanneer in mijn familie een spelletje wordt gespeeld, hanteren wij tot verdriet van mijn moeder af en toe de Schepers-regel: valsspelen is toegestaan, zolang niemand het ziet.

Tom Schepers

Afgelopen week verkeerde ik in het gezelschap van mijn ouders en wij brachten de avond door aan de eettafel, gewapend met een Yahtzee-scoreblok, een pen en vijf rollende dobbelstenen. Richting het einde van het spel begon het erop te lijken dat ik een paar puntjes tekort kwam. Bij de tweeën had ik eerder een nulletje opgeschreven. De oplossing leek opeens heel simpel. Ik kon een schuin streepje boven de nul zetten zodat het een zes zou worden. Probleem opgelost. Een kleine, onschuldige leugen, volkomen toegestaan volgens het Schepers-regelboek. Maar er was een ander stemmetje dat fluisterde: “Tom, dat is een leugen, dat doen wij niet meer”.

Monsters van de realiteit

In de wereld om ons heen worden wij constant geconfronteerd met problemen. Die problemen kunnen wij ook wel de monsters van de realiteit noemen. De monsters laten ons zien dat ons leven verre van volmaakt is. Ze tonen aan dat wij lang niet zo goed, mooi, intelligent, perfect en zuiver zijn als wij zouden willen. De monsters zijn onderdeel van wie wij zijn, en we scheppen er zeker niet graag over op. Om maar niet met die monsters geconfronteerd te hoeven worden steken wij ze weg in de duisternis. Wij zijn geneigd om onze onvolmaakte kanten te verbloemen met kleine leugentjes, zodat onze werkelijkheid mooier lijkt. Het probleem van die kleine leugentjes is dat ze het monster van de onvolmaakte realiteit voeden totdat dit monster zó groot is dat het jou kan opeten.

Neem het voorbeeld van een vrouw die een grote beurs had ontvangen om een boek te schrijven. De beurs had ze opgemaakt, maar het schrijven lukte haar niet. Met kleine leugentjes stelde ze de confrontatie met dat probleem uit. Zes maanden lang voedde ze het monster totdat het zo groot werd dat het haar opvrat. Of neem het voorbeeld van een man met problemen in zijn relatie. Hij is op zijn telefoon aan het chatten met een vriendin. Wanneer zijn vrouw vraagt met wie hij aan het praten is, zegt hij dat het “vrienden” betreft. Binnen zeer korte tijd kan dat monster uitgroeien tot een affaire en echtscheiding.

Op deze manier zijn er talloze voorbeelden te vinden van de monsters in ons leven die wij kunnen voeden met kleine en grote leugens. Die leugens lijken op korte termijn goed te werken, maar het duurt niet lang voordat de monsters zo groot zijn geworden dat ze ons verslinden.

Licht in de duisternis

Met de komst van Jezus denken wij aan het licht dat schijnt in de duisternis van ons leven. Die duisternis is gevuld met monsters van de werkelijkheid die wij dagelijks voeden met kleine leugens. Het is een gigantische puinhoop waarvan wij misschien helemaal niet meer weten hoe wij eruit kunnen komen. In het begin van het Johannes Evangelie staat: In het Woord was het leven en het leven was het licht van de mensen … Het Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond, vol van genade en waarheid. (Johannes 1, 4,14 – Herziene Statenvertaling)

Er is een remedie tegen de monsters die in de duisternis van ons leven rondstruinen. Johannes spreekt over een Licht dat schijnt in deze duisternis. Dat Licht confronteert ons radicaal met de werkelijkheid en draait de voedingskraan voor de monsters dicht. Het mooie is dat Johannes zegt dat het Licht twee fundamentele eigenschappen bevat: genade en waarheid. De genade is de belofte dat wij, ongeacht de puinhoop in ons bestaan, mogen leven. De waarheid is de remedie die ons in staat stelt de monsters te lijf te gaan.

Lijdensweg

De monsters kunnen overal schuilen: in ons werk, financiën, relatie, vriendschappen, familie, verslaving, etcetera. De confrontatie met die monsters, die wij soms jarenlang hebben gevoed, is verre van gemakkelijk. Het is een lijdensweg die lang kan duren. Een deel van onszelf, het door leugens gevoede monster van de onvolmaakte realiteit, zal moeten sterven. Het kan ons heel veel kosten. Maar wij mogen ook uitgaan van de belofte dat wij zullen leven na deze confrontatie, en dat dat leven hoe dan ook beter zal zijn.

Wij kunnen ook voorkomen dat de monsters groot worden. Dat kunnen wij doen door ze nooit meer voeding te geven. In de genade van het Licht dat vleesgeworden is hoeven wij de breukjes in ons leven niet meer te verbloemen met kleine leugentjes. Op korte termijn is dat niet gemakkelijk. Het Licht maakt dat kleine stukjes in onszelf zullen moeten sterven. Maar op termijn voorkomt dat dat ze monsters worden die ons leven volkomen op de kop kunnen gooien. Daarom geef ik voor het nieuwe jaar een goed voornemen mee, een voornemen dat je bewust elke dag kan toepassen en dat het leven zoveel beter maakt: laat het licht schijnen in de duisternis. Stop met het voeden van de monsters.

 

Tom Schepers – Missionair werker in Aalst